ul. Roosevelta 17 | 90-056 Łódź | tel. 42 636 68 38 | tel./fax 42 636 06 19 | e-mail: kontakt@dom-literatury.pl

Nadchodzące wydarzenia

30.09.2020

godz. 19:00

Dyskusyjny Klub Komiksu #1 – Sabrina

Zapraszamy na premierowe spotkanie Dyskusyjnego Klubu Komiksu. Porozmawiamy o „Sabrinie” Nicka Drnaso, pierwszej powieści graficznej nominowanego […]


Poniedziałki z Psychoterapią

Fundacja Polskiego Instytutu Ericksonowskiego zaprasza na X rozmowę z cyklu spotkań Poniedziałki z Psychoterapią – „Teatr psychoterapii” – praca metodami teatralnymi z osobami, które doświadczyły przemocy. Spotkanie odbędzie się 11.12.2017 o godzinie 18.30 w Domu Literatury – Roosevelta 17, Łódź. Wstęp wolny.

 Podczas spotkania Katarzyna Szymańska porozmawia z Dagną Ślepowrońską – dramatopisarką, poetką, autorką książek, psychoterapeutką, która od wielu lat współpracuje z Fundacją Centrum Praw Kobiet.

Nasz Gość opisuje swoją pracę w następujący sposób:

 „Przez 6 lat pracowałam autorską metodą opartą m.in. na treningu aktora wg. Grotowkiego i dramie w szpitalu „Komorów”. Okazało się, że ten sposób pracy przynosi bardzo dobre rezultaty. Pacjenci aktywizowali się. W dość krótkim czasie udawało się pracować dość głęboko i z trwałym rezultatem. Miarą sukcesu było to, że opuszczając szpital pacjenci założyli stowarzyszenie i zaprosili mnie do współpracy, żeby kontynuować terapię.

Przez pracę metodami teatralnymi rozumiem pracę w 4 wymiarach:
1. Aktor – praca z ciałem, z głosem, ekspresja emocji
2. Przestrzeń – badanie co pokazują relacje przestrzenne, praca z „polem”, ruch w przestrzeni.
3. Symbol i metafora
3. Widz – świadek procesu, który uwiarygadnia to co się wydarzyło na poziomie symbolicznym.

 Przez cały czas pracy – różnymi metodami – zadawałam sobie pytania przed którymi staje każdy terapeuta:
Co zrobić, żeby utrwalić korzystną zmianę?
Jak przeciwdziałać „sabotowaniu” terapii przez system rodzinny, społeczny?

Te pytania okazały się szczególnie istotne gdy rozpoczęłam pracę z kobietami, które doświadczyły przemocy, w Centrum Praw Kobiet. Takie osoby mają bardzo utrwalony wzory zachowania „ofiary”, a system te wzory utrwala. Bardzo często wracają też do starych zachowań.
Szukałam w tradycji czegoś, co stanowiłoby granicę między starym a nowym; czegoś, co by nowe wzmacniało. Tym czymś okazały się obrzędy przejścia. Potraktowałam psychoterapię jako niedokończony obrzęd przejścia. Zakończeniem tradycyjnych obrzędów było przejście granicy (z próbami gotowości do znalezienia się w nowym „ja”) oraz „włączenie” czyli działanie z udziale całej społeczności. „Włączenie” zawierało w sobie symboliczne pokazanie drogi od starego do nowego „ja” oraz święto. W praktyce praca wyglądała tak: 9 miesięcy psychoterapii grupowej metodami teatralnymi, a na koniec spektakl-obrzęd przejścia. Spektakle grane były w normalnych teatrach oraz miejscach, w które aktorki wybierały się z pewną misją (np. w Parlamencie Europejskim w ramach debaty na temat zmian prawa rodzinnego w Europie środkowej). Klientki nie tylko zmieniały wzory zachowania, lecz także robiły coś dla innych. Po 5 latach poddałam projekt ewaluacji. W anonimowym badaniu wzięły udział wszystkie uczestniczki 5 grup terapeutycznych. Wszystkie uczestniczki oceniły pracę tą metodą bardzo wysoko. Dla mnie najważniejsze jest jednak, że w otwartym pytaniu o efekty terapii 100 % badanych napisało, że odzyskały poczucie godności i szacunku wobec samych siebie.”

Zapraszamy na spotkanie, aby posłuchać więcej na temat tak ciekawej pracy.

więcej informacji – https://www.facebook.com/events/1768074613485446/. W razie pytań, prosimy o kontakt mailowy fundacja@p-i-e.pl lub telefoniczny (505-820-862).